|
|
Wtorek
13.04.2010nr 103 (1717 ) ISSN 1734-6827 Myśliwskie akcesoria Temat: Żywotność lufy 308 Win. w Sako 85 Varmint Autor: Marek Czerwiński godzina: 14:58 Ad. tomaszekT. Cholernie krótko... Cosik w granicach 25 opakowań (.223 Rem.). Potem skupienie siadło, a w lufie za stożkiem widać wyraźnie wypalony i uszkodzony gwint. Sajgi i inne rosyjskie sztucery z lufami chromowanymi mogą strzelać pociskami ze stalowymi płaszczami, inne nie powinny. Dotyczy to także amunicji renomowanych producentów, bo i ci stosują stalowe płaszcze. Średnio taki płaszcz niszczy lufę o 30 % szybciej. Autor: tomaszekT. godzina: 15:27 Ad.Marek Czerwiński Grubość pokrycia tombakowego płaszcza w barnaulu znacząco odbiega od pokrycia geco czy rws. Twardości płaszczów bez powłoki można zmierzyć na twardościomierzu . Wynik może nie wyjdzie dokładny bo płaszcz jest zbyt cienki i miękki ale skalę porównawczą można wychwycić.Obawiam się że określenie "stalowy płaszcz niszczy lufę" nie może mieć zastosowania do każdej amunicji. Heym ,blaser - metryki tych firm i zalecenia dotyczą właśnie amunicji geco i rws (RUAG)i trudno przypuszczać aby ważniejsza była solidarność kooperacyjna od jakości . Skoro sajgi i inne rosyjskie mogą strzelać z barnaula to proszę o podanie do wiadomości czy niemieckie,włoskie mogą (powinny) czy nie? To pytanie zadaje całkiem poważnie bez uszczypliwości. Skąd pochodzą dane o 30% niższej trwałości luf.? Jakie rodzaje broni i amunicji przechodziły te testy.? Proszę o szczegóły tych danych aby raz na zawsze rozwiać te wątpliwości. Najlepiej materiały bezpośrednie. DB Dziękuję z góry. Autor: jurek123 godzina: 17:38 W moim ZKK600 w kalibrze 7X64 lufa wytrzymała coś koło 1500 sztuk amunicji praktycznie czeskiej.Było w tym coś około 100 szt Mesko.Nowa chyba już wystarczy do końca moich polowań. Koledze z koła wysiadła lufa w Manlicherze też w kalibrze 7X64 po wystrzeleniu około 2 tys sztuk ,też wymieniał. Kolega tak jak i ja używał w większości amunicji czeskiej. Tak że z tymi założeniami teoretycznymi chyba nie do końca jest tak. Pozdrawiam Autor: jager aus Preussen godzina: 21:16 Z doświadczenia wiem ze lufy w czeskiej broni celnych strzałów gdzie skupienie bedzie przepisowe do 4cm dla 5 strzałow raz po raz wytrzymują ok 5-6 tys strz. jeśli było strzelane np: amunicją MESKO gdzie płaszcz jest w 100% stalowy to moze być ze zmniejszy sie zywotność tak jak napisasł P. M. Czewiński, znam przypadek gdzie w nowej lufie Waltherowskiej po oddaniu 300 strzałow tylko z amunicji Mesko poniewaz myśliwy miał taki zapas lufa nadawała sie do ponownej wymiany, lufy myśliwskie nie sa przystosowane do strzelania amunicją z fabryki gdzie produkują amunicje wojskową z tego względu ze bazują na komponetach: spłonkach prochu i pocisków do celów wojskowych. Np: amunicja RWS ID czy UNI tez ma stalowy płaszcz jednak ona nie bedzie w takim samym stopniu zużywała lufy co amunicja wojskowa. DB Autor: Ryszard godzina: 22:30 jak zwykle bajki piszecie Waszmościowie. 1. Na sfatygowanie lufy wpływ mają erozja termiczna erozja chemiczna erozja mechaniczna. Ta ostatnia różnie szacowana, ale nie znalazłem nigdzie informacji, że jej wpływ przekracza 10% całości. Więc nawet gdyby przyjąć hoptezę: "stosują stalowe płaszcze. Średnio taki płaszcz niszczy lufę o 30 % szybciej " jako prawdziwą, to by oznacząło,że w całości to tylko około 3% - do przeżycia. 2. Jakoś tak dziwnie się składa, że prace naukowe poważnie traktujące o czynnikach powodujących erozję i zużycie lufy zajmują się wyłącznie termiką i chemią, a nie mechaniką pocisku!!. Więcej tam a mikro-spękaniach, molekułach, wodorze i innych 'duperelach' niźli o 'chodzeniu po sklepach z magnesem". 3. stalowe płaszcze. Po pierwsze RWS stosuje płaszcz nie ze stali ale ze staliwa. Ponieważ 'magików' jest tu sporo, to i wiedzą jaka różnica. Po drugie typowe płaszcze stalowe, ale wojskowe są po to, żeby pocisk był twardy i miał zdolność nie do 'obalania' miękkiego celu ale do przebijania 'miękkich celów osłoniętych' atoli hełmem atoli płytą pancerną. Kto chce żeby mu lufa leciała, to niech stosuje wojskowe fmjoty. Cywilne pociski z płaszczem stalowo/staliwnym mają natomiast inną chorakterystykę - nie ta grybość płaszcza i nie te powłoki dodatkowe. Poza tym z fizyki wiadomo ( był taki przedmiot w podstawówce), że nawet ostry papier ścierny po jakimś czasie traci swoje właściwości. W przypadku lufy zabiegiem wystarczającym jest odpowiednia chropowatość przewodu lufy ( chyba na poziomie 2 mi). To ona zabezbiecza sama z siebie przed nadmiernym zdzieraniem przez pociski i to bez względu na to jaki pocisk ma płaszcz. O tym, to jak raz producenci luf wiedzą. Inny aspekt 'stalowych' nieplaterowanych płaszczy, to koszt. Żelazo jest tańsze od miedzi, więc ''albo rybka, albo p.pka'' 3.Siadła lufa, np 25 paczek 223 Rem i 'kóniec' ? O broni było - pewnie 'badziewna była ona" a amunicja? Nikt nie pisze, że amunicja winna? A może to tani wosjkowy "chemiczny' proch albo 'zartęciowana' spłonka? 4. Wyliczanki Z grubsza wiadomo, że skoro proch ( w zasadzie gazy prochowe) winowaty, to im go więcej tym gorzej - taka logika. Miarą tego złego nie jest sam proch, ale ileż tych gazów trzeba przepuścić przez przewód lufy. Na logikę więc, nie sam proch i nie sam przewód będzie kryterium ino stosunek jedenego do drugiego, wyliczany jako podzielił ( bo iloczyny z ilorazami jeszcze się niektórym 'zielonym' putają) pojemność łuski przez przekrój poprzeczny lufy. Czemu taki wskaźnik ma służyć? - jeśli ktoś się boi wycierania lufy i ma do wyboru dwa kalibry, to temu. Im większy wskaźnik tym lufa bardziej narażona = mniej wytrzyma. Nic poza tym. Logika takoż nakazuje , że w takim przypadku trzymać się z daleka od magnumów. Na dziś wojny domowe nie wskazane więc nie podam wyników dla 30-06 i 308. Dla tych, którym to mało i życzą sobie dowodów na papierze i to bardziej detalicznych, tudzież takowych, które sami mogą sobie wyliczyć, to proszę bardzo - ino z jednym zastrzeżeniem. pretensje proszę słać do ATK/USA. ARDEC/USA -centrum badawczo rozwojowego i konstrukcyjnego uzbrojenia NDIA/USA - przemysłowego stowarzyszenia obrony narodowej - semi empiryczny wzór na erozję lufy (dużo erozji to zużycie) , oparty na wynikach badań i pomiarach, jest taki: EROZJA LUFY ∼ [(mc)^1.5]·[(Tex)^7]·[(v0)^1.4]·[(pmax)^5] gdzie: mc=masa ładunku miotającego Tex=temperatura spalania v0=prędkość początkowa pmax=ciśnienie maksymalne ( w piku) Jakoś materiału płaszcza pocisku, czy jego masy tu nie widać :( Natomiast widać temperaturę do siódmej potęgi i ciśnienie max do piątej - zadziwjające! Jest jeszcze inna kalkulacja - teoretyczne podejście termo-chemiczne Lawton'a z uwzględnieniem składu gazów. EROZJA = A exp (Tmax/ Bo) gdzie: A:współczynnik erozji paliwa (zależny od składu gazów prochowych)) Bo:współczynnik twardości stali lufowej Tmax: maksymalna temperatura lufy podczas strzałów (przyjmuje się 80% temperatury gazów prochowych) A = exp(0.23f(CO2) + 0.27f(CO) + 0.28f(H2O) + 0.74f(H2)+ 0.16f(N2) + 1.55f(R) –31.36) f:rozkład kązdego składnika w procentach f(R):reprezentuje rozdzielone składniki Tu najbardziej podejrzany jest wodór. Póki co, tyle tego na tyle. Autor: kamel godzina: 22:45 Używam amunicji RWS z pociskiem TUG, przykładam magnes i wynik jest dodatni magnes przyciąga z dużą siła pocisk,.... wynika z tego że płaszcz jest stalowy, Zakładam czarny scenariusz... Czy w takim przypadku moge podać do sądu producenta tej amunicji, że szybciej zniszczy moją lufą, ponieważ na opakowaniu nie ma żadnego ostrzeżenia że stosowanie tej amunicji powoduje szybsze zużycie lufy. Czy moge w takim przypadku powołać pana M. Czerwińskiego jako rzeczoznawcę w tej sprawie, skoro pisze o tym w prasie ogólnopolskiej. |