DZIENNIK
Redaktorzy
   Felietony
   Reportaże
   Wywiady
   Sprawozdania
Opowiadania
   Polowania
   Opowiadania
Otwarta trybuna
Na gorąco
Humor
PORTAL
Forum
   Problemy
   Hyde Park
   Wiedza
   Akcesoria
   Strzelectwo
   Psy
   Kuchnia
Prawo
   Pytania
   Ustawa
   Statut
Strzelectwo
   Prawo
   Ciekawostki
   Szkolenie
   Zarządzenia PZŁ
   Przystrzelanie
   Strzelnice
   Konkurencje
   Wawrzyny
   Liga strzelecka
   Amunicja
   Optyka
   Arch. wyników
   Terminarze
Polowania
   Król 2011
   Król 2010
   Król 2009
   Król 2008
   Król 2007
   Król 2006
   Król 2005
   Król 2004
   Król 2003
Imprezy
   Ośno/Słubice '10
   Osie '10
   Ośno/Słubice '09
   Ciechanowiec '08
   Mirosławice '08
   Mirosławice '07
   Nowogard '07
   Sieraków W. '06
   Mirosławice '06
   Osie '06
   Sarnowice '05
   Wojcieszyce '05
   Sobótka '04
   Glinki '04
Tradycja
   Zwyczaje
   Sygnały
   Mundur
   Cer. sztandar.
Ogłoszenia
   Broń
   Optyka
   Psy
Galeria
Pogoda
Księżyc
Kulinaria
Kynologia
Szukaj
autor: Hubert230-10-2013
Stasio

Do naszego Koła przyjął go jeszcze mój ojciec pod koniec lat 80 tych. Nie pamiętam jak odbywał staż, natomiast pamiętam już jak zaczął z nami polować w Kole. Był zawsze spokojnym, cichym, nie rzucającym się w oczy na polowaniu myśliwym. W posługiwaniu się bronią zawsze był i jest strasznie ostrożny. Pamiętam kilka zabawnych sytuacji jak ze mną polował u nas w Kole jak i w gościach na proszonych polowaniach. Było to może ze 20 lat temu. Umówiliśmy się razem na polowanie do naszego kolegi leśniczego koło Biłgoraja. Mieliśmy polować na jelenie i dziki na polowaniu zbiorowym. Zaprosił nas na polowanie nasz serdeczny kolega leśniczy Kazio i jego przemiła żona Janina, którzy byli zawsze gościnni co zawsze wspominamy mile. Na polowaniu w pierwszym miocie Stasio został ustawiony przy łuku drogi w lesie gdzie dominowały dorodne sosny, widok w miot miał bardzo dobry z czego był zadowolony. Ja stałem dwa stanowiska wcześniej więc widziałem Stacha na jego stanowisku. Rozpoczęło się polowanie i w miocie zagrał energicznie Karel. Obszczekując prowadził coś na stanowisko kolegi. Widzę, że idzie łania wprost na jego stanowisko. Stasio mierzy do łani i strzela a lufa jakoś skierowana jest w górę. Przeszła łania przez linię, widzę że idzie za chwilę druga łania, widocznie łańki go polubiły bo chłop przystojny. Ponownie widzę, że Stacho strzela ale jakoś znów ten karabin dalej był skierowany w górę. Po pędzeniu schodzimy ze stanowisk udajemy się do mojego kolegi aby sprawdzić skutki jego strzelaniny. Sprawdzamy czy nie ma farby, czy jest jakaś ścinka ale nie widać nawet po drzewach śladów kuli. Pytam się, Stachu jak Ty strzelałeś, te łanie były wykładane jak na patelni. A on mówi, że kolega stał za zakrętem drogi jakieś ze 200 metrów, on go nie widział i jak przekładał karabin w górę przez drogę to tak jakoś strzelał. Patrzymy a na sosnach na wysokości jakichś pięciu metrów są postrzelane sosny. Już wiadomo było, że zwierzyna poszła zdrowa a Staszek jest wyśmienitym hodowcą. Miejsce nazwaliśmy „znaczone sosny”.

Zostałem zaproszony przez Nadleśniczego pana Tomasza wraz ze Staszkiem na polowanie zbiorowe na dziki do Nadleśnictwa Strzelce. Było to pewnie też około 20 lat temu. Była piękna zima, nie było dużo myśliwych na zbiórce a Staszek wtedy wziął na polowanie dubeltówkę. Przy rozstawianiu postawiono go na przesmyku gdzie do miotu weszły dwie watahy dzików a była wtedy huczka. Znów stanowisko wypadło mi zaraz koło Staszka więc miałem możliwość widzieć co się będzie działo koło jego stanowiska, a sądząc po śladach dziki powinny wracać po swoich tropach wejściowych. Naraz w miocie zagrały psy i wszystko zaczęło się przesuwać na mojego kolegę sądząc po oszczekiwaniu psów. Widzę ruchy i nerwowy taniec kolegi i patrzę a tu czarny pociąg dzików wali prosto na jego stanowisko. Biedny Stacho zaczął się bronić strzelając koło siebie do przesuwających się dzików a było ich pewnie ze czterdzieści sztuk. Zdążył strzelić cztery razy ale nie widać efektów, nic się nie położyło. Po skończonym miocie idę do niego zobaczyć skutki jego strzelania. Brak strzelonych dzików a farby zero. Pytam się jak Ty strzelałeś przecież dziki obcierały się o Ciebie a on roztrzęsiony mówi, że nawet nie mierzył bo takie wielkie były i tak go napadły niespodziewanie, że strach go obleciał. Nigdy tak blisko dzików nie był i bał się o siebie. Koledzy złożyli mu gratulacje jako młodemu myśliwemu królowi pudlarzy co Stacho przyjął z godnością i spokojem.

Później nasze drogi się troszkę rozeszły, gdyż wyjechał do Warszawy pracować, więc miał mniej czasu aby u nas zapolować. Jak przyjeżdża do mnie czasem spotyka się też z innymi kolegami z Koła którzy go lubią za te herbatki ziołowe co ich poi na domku myśliwskim Koła. Doucza ich, które zioła są dobre na potencję, które na wzrok, serce, a które na apetyt i na pęcherz. Jest miłośnikiem Walnych Zgromadzeń Koła i zawsze jak przyjedzie staram się go przenocować i ugościć, wtedy mamy więcej czasu pogadać a nie raz i jeszcze zapolować. Mocno chce, aby Jasio, najmłodszy jego syn zapisał się do myślistwa jak podrośnie. Więc stara się zabierać syna i wpajać mu zasady łowiectwa oraz wędkarstwa. Przywiózł go w sierpniu na polowanie gdzie na rozpoczęciu sezonu na kaczki jego syn Jasiek był lepszy od wyżła syna łowczego i odnalazł pierwszy jedną strzeloną kaczkę a na moim stawie Jasiek zaliczył z pomostu siatkę karasi oraz jednego karpia. Widać było, że Jasiek złapał bakcyla. Stachu był synem zachwycony, że mu zastępca rośnie i w myślistwie i w wędkarstwie. Opowiadał mi niedawno jak rozmawiał z jednym kolegą z Koła o polowaniu na koguty bażanty. Mówi mi, Krzysiek ten kolega wpierał mi, że zrobiłem kiedyś pięknego dubleta do bażantów. Ależ to nie prawda, opowiadał podekscytowany, raz mi się tylko udało strzelić przy nim koguta, dublet u mnie jest nierealny. Zawsze mnie rozbawi swoją szczerością.

Wybraliśmy się kiedyś na dzika na wieczorną zasiadkę na ambonę we dwóch. Stacho miał być strzelcem ja obserwatorem i pomocnikiem. Lubi towarzystwo na ambonie i te moje porady w stosunku do zwierza na którego się polowało. Zbierając się w domu położyłem dwa ładunki amunicji na stole koło kluczy i musiałem jeszcze zabrać kurtkę z pokoju więc mówię weź sztucer i pilnuj Stachu amunicji, aby zabrać ze sobą. Ganiałem za ciuchami po pokoju zebrałem się szybko i widząc tylko klucze na stole wyskoczyłem za nim do auta i pojechaliśmy do lasu. Wysiadając z samochodu pod lasem mówię Staszek weź sztucer i amunicję i idziemy na ambonę. A on z rozbrajającą szczerością mówi, że amunicja została na stole w domu bo on położył ją na serwetce aby nie rysowały politury stołu. Widząc taką śmieszną sytuację ja za telefon i dzwonię do kolegi mieszkającego w pobliżu i pytam czy ma kaliber 30-06 a on, że tak, jest teraz w domu i mi da amunicję. Dobra, mówię Stachu idź na ambonę a ja pojadę po amunicję i zaraz wracam pora jest jeszcze dobra, do zmroku daleko. Wsiadłem w auto pędzę nim i myślę jak tu Stachu mógł nie zabrać tej amunicji ze stołu. Kot nam drogi nie przebiegł jak jechaliśmy no i baba z pustymi wiadrami bez wody też nie przechodziła nam przez drogę więc już pewnie sytuacja opanowana, wszystko będzie dobrze. W końcu wpadam do kumpla na podwórko a on stoi i się śmieje. Mówię dawaj dwa ładunki do 30-06 i spadam szybko, bo Stachu zapomniał ze stołu zabrać. On mówi, masz trzy, wystarczy wam. W tym wieku się nie dowidzi ale patrząc na amunicję mówię mu, to jest lekka amunicja i czy na pewno do 30-06 bo ja mam na ciężką w tym kalibrze przestrzelaną broń. On mi mówi, to jest średnio lekka, więc pomyślałem, chyba nowy typ amunicji wyprodukowali jak on tak twierdzi ale i z takiej się trafi jak coś wyjdzie aby w lufę weszło. Zabieram tą średnio lekką amunicję wymyśloną przez mojego kolegę i walę aż się kurzy aby Stacho nie nudził się sam na ambonie. Wchodzę na ambonę a kolega siedzi w rogu ambony i patrzy ze strachem pod dach. Co jest myślę, zamyślił się tak, czy modli, nawet mowę stracił tylko ustami porusza. Spoglądam pod dach a tu gniazdo szerszeni jak wiadro i łażą po kokonie bzykając radośnie. Mówię nie zwracaj uwagi na owady one oswojone, znają mnie od lat ładujemy sztucer i czekamy na dziki. Dziś na pewno coś strzelimy bo mam już amunicję. Amunicja weszła do magazynku ale nie chce wejść do komory nabojowej. Cóż za czort, co się dzieje, amunicja niby dobra, kolega potwierdzał, że ma ten kaliber. Wyciągamy amunicję, patrzymy na naboje, coś nie tak, jeden ślepy i drugi ślepy, nie możemy odczytać kalibru na denku ale na oko toż to chyba inny kaliber i dłuższa łuska nie wejdzie do komory. Klniemy obaj na znawcę amunicji i jego pewność co do kalibru swojej amunicji. Chłop ma broń w domu od kilku lat a nie wie z czego strzela. Święty Hubercie, co za pech, jest godzina siedemnasta z minutami ale nie ma już gdzie lecieć po amunicję. Kolega z wrażenia, że amunicja jest innego kalibru nawet o bzykających w ambonie szerszeniach zapomniał. Mówię, Stachu zaraz pewnie i odyniec wyjdzie i będziemy hodowcami. Oglądam się za siebie a tu z trzcin wyłazi czarnuch, trawy do kolana a on cały na wierzchu. Mówię, Stachu popatrz mamy w biały dzień odyńca i to jakiego a on mówi, pewnie w konia mnie ładujesz. Mówię, patrz jaki ładny czarny odyniec i jak sobie wolno idzie, pewnie wie, że dziś przyjechałeś na niego popatrzyć. Patrzy mój przyjaciel i oczom nie wierzy i mówi, pierwszy raz takiego dużego dzika widzę z ambony. Miałeś rację, że jak pech to pech a my jesteśmy przyrodnicy co oglądają zwierza. To teraz, mówi, będę miał co swojemu synowi Jasiowi opowiadać jak tato bez amunicji na dzika polował. Cóż było robić, przeczekaliśmy aż odyniec pokaże nam tylną część ciała i pójdzie swoją drogą a my do auta i do domu wspominać przygodę. I tak sobie po cichu myślę, że mój przyjaciel znów mnie kiedyś miłą przygodą zaskoczy.




02-11-2013 17:58Hubert2Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: inwektywy między dyskutantami.
02-11-2013 16:00HalukWpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: post bez związku z niniejszym tematem, a nie dający się przenieść do Hyde Park.
01-11-2013 20:42Hubert2Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: post bez związku z niniejszym tematem, a nie dający się przenieść do Hyde Park.
31-10-2013 19:43HalukWpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: post bez związku z niniejszym tematem, a nie dający się przenieść do Hyde Park.
31-10-2013 17:45maxi062Chyba ktoś źle kapuje dla łowczego :) A może łowczy nastepne opowiadanie napisze o hodowli roślin?Ta wizyta służb rok temu to chyba w tej sprawie była?A syn imiennik nick-a to skupuje jeszcze roślinki?A ta wizyta u kolegi dziś z rana to jak tam ?Bedzie opowiadanie o tym?
31-10-2013 17:38Hubert2Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: podawanie niezweryfikowanych faktów godzących w osoby trzecie.
31-10-2013 06:30maxi062Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: post bez związku z niniejszym tematem, a nie dający się przenieść do Hyde Park.
30-10-2013 17:22HalukWpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: post bez związku z niniejszym tematem, a nie dający się przenieść do Hyde Park.
30-10-2013 17:06Hubert2Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: podawanie niezweryfikowanych faktów godzących w osoby trzecie.
30-10-2013 17:03Hubert2Wpis usunięty administracyjnie. Przyczyna: podawanie niezweryfikowanych faktów godzących w osoby trzecie.
30-10-2013 17:03sumada+++
30-10-2013 16:46maxi062Łowczy z K.Ł Ponowa 45 a Stasio nie ten od bażantów inny myśliwy też genialny kolega łowczego.HA HA HA .Tam niedługo zostaną tylko tacy geniusze.Ciekawe o którym"geniuszu" będzie następne opowiadanie...... ha ha ha :)
30-10-2013 14:05MAUZESCzy to ten sam łowczy co bryluje tutaj przypadek 6 http://dziennik.lowiecki.pl/felietony/tekst.php?id=336 ?
30-10-2013 13:47HalukCzy kolejnym "bochaterem" jest opisany tutaj Stanisław P. ten sam, co na oczach małej dziewczynki strzelał do bażantów pod karmikiem stojącym pod oknem domu, polował bez psa i nie wpisany do książki ewidencji? Czytaj tu: http://www.lowiecki.pl/newsy/tekst.php?id=38
30-10-2013 13:36maxi062Znam te herbatki :)HA HA HA :)Myśliwi wychodzą z domku za krzaczek zrobią co trzeba a kolega Staszek nazbiera tych ziółek włoży do czajnika bezprzewodowego i zaparzy dla łowczego i innych.Dobrze że drugi czajnik tam zawiozłam bo nie było by w czym wody na kawę zagotować.Smacznego hubert2-łowczy! :)

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Copyright(c) 2001-2015 P&H Limited Sp. z o.o.