DZIENNIK
Redaktorzy
   Felietony
   Reportaże
   Wywiady
   Sprawozdania
Opowiadania
   Polowania
   Opowiadania
Otwarta trybuna
Na gorąco
Humor
PORTAL
Forum
   Problemy
   Hyde Park
   Wiedza
   Akcesoria
   Strzelectwo
   Psy
   Kuchnia
Prawo
   Pytania
   Ustawa
   Statut
Strzelectwo
   Prawo
   Ciekawostki
   Szkolenie
   Zarządzenia PZŁ
   Przystrzelanie
   Strzelnice
   Konkurencje
   Wawrzyny
   Liga strzelecka
   Amunicja
   Optyka
   Arch. wyników
   Terminarze
Polowania
   Król 2011
   Król 2010
   Król 2009
   Król 2008
   Król 2007
   Król 2006
   Król 2005
   Król 2004
   Król 2003
Imprezy
   Ośno/Słubice '10
   Osie '10
   Ośno/Słubice '09
   Ciechanowiec '08
   Mirosławice '08
   Mirosławice '07
   Nowogard '07
   Sieraków W. '06
   Mirosławice '06
   Osie '06
   Sarnowice '05
   Wojcieszyce '05
   Sobótka '04
   Glinki '04
Tradycja
   Zwyczaje
   Sygnały
   Mundur
   Cer. sztandar.
Ogłoszenia
   Broń
   Optyka
   Psy
Galeria
Pogoda
Księżyc
Kulinaria
Kynologia
Szukaj
autor: wsteczniak28-08-2005
Sanna bez 'kalakolczyka'

Do końca sezonu pozostało dni parę. Biały puch, jakby też czekał na jakąś okazję i trzymał wysokość na pół łydki. W mieście zrobiło się brudnawo. Powyłaziły nieregularne, bure
plamy a przychodnikowe muldy, bociani chód na przechodniach wymuszały. Podwożąc już pod dom, taką Jedną Panią, której ciągle się wydaję, że od kurek co po gnoju .... jajeczka na bazarku kupuje, pomyślałem - a jak tam w łowisku. Może przypruszyło?

Nikt, jakoś, nie docenia tego pana od korbki telefonicznej. Spowszedniało, a i korbkę przy
TAI-43 u Żukowa zostawili. Pik - pik - pik, no i jestem w łowisku. Przyjeżdzaj - mówi Mariusz - w nocy sypnęło i jak zawoziłem żonę do pracy, widziałem parę przejść. Mnie nie będzie, wrócę w nocy,a jakby coś- to do ciebie z marszu podjadę. Hm, zmkarkotniałem. Nie ma to jak, symboliczny, mokrawy rozgawor u Mariusza przed pojściem w knieję. W trakcie doradzi , niemalże posadzi powie skąd wiatr i gdzie waga. Jedną odsłonę spektaklu właśnie diabli wzięli. Ale przecież popruszyło ! Pragmatyka nakazuje podumać. Może wrócić pózniej niż zamierza, przeciez zima drogi są, jakie są, będzie zmęczony. A jakby coś ....?

Pik-pik-pik trzy ulicę dalej. Jasne ! słyszę w słuchawce, właśnie się wybierałem, bo mam coś u miejscowego załatwić. Podjadę pod garaż abyś bambetli nie nosił. Zmierzchało, gdy wysiadałem na leśnej drodze. Rzuciłem jeszcze: siedzimy do 24:oo tu czekam.

Artur pojechał do miejscowego. Przysypanymi, ledwie widocznymi koleinami schodzę w dół. Dróżką w prawo po dnie wąwozu wychodzę z lasu na dużą polanę. Jeszcze 2 - 3 minut i
taskam wszystko po drabinie. Uff. Za plecami ściana lasu, na wprost - po warstwicy druga o jakieś 120-150m. Z lewa do lasu - te 3 minuty. Z prawa polana, polana i horyzont zamykają światełka wioski. No to inwentaryzujemy czarne, doskonale na śniegu widoczne
krztałty. Jest, stary znajomy głaz, samotna grusza też tam gdzie była, jakby dalej. Przesadził ją ktoś, czy jakie licho ? Aha śnieg. Za gruszą rudelek kóz. Nie dojżysz łbów. Na wprost, coś się z lasu wychyliło i zniknęło. Chyba też kozy. Pod kurtką piknęło godzinę, ale którą ?
Wspomaganie wzroku, gdzieś głęboko w kieszeni - więc lornetka musi za lupę robić. Co nie wiecie jak ? ano tak, jak się na krokodyle ze szpilką poluje, patrzysz w obiektyw i sekundnik jak szlaban wygląda. 20:00. No, to jeszcze pare odsłon powinno być. O 1-sza jest ! od wioski na gruszę (wedle jakiego prawa pytam) toczą się dwie czarne kuleczki. Przystają, tasują się, ale to jakieś 300 m. Może by ścianą lasu podejś, kusi Chusyt. E tam skrzypi jak cholera. Posiedzę. Kuleczki coś pod gruszką pogruszkowali i wzięły azymut na przeciwległą ścianę lasu, odprowadzane krzyżem lunety. Wszystko w ciszy i świecącej poświacie polany.

No nie miały kompasu - westchnąłem. Pod kurtką piknęło po raz drugi jednocześnie ze szczekaniem kozła, tego z naprzeciwka. Co tam się kręci ? Gdy podniosłem głowę znad termosu znieruchomiałem. Z lewej stony, pod rozłożystymi świerkami stał kaban. Spory.
W lunecie na 2/3 jej średnicy. Czerwona kropka zatrzymuje się gdzie chce. Ucho, łopatka, komora - do wyboru. Chyba to ten KULWAPA Janioł stróż coś mi do ucha plutł, że nie pociągnąłem. Ale dalej pilnuję w ordynku. Jaka cholera myślę - świerk ożył? Lewą ręką sięgam po lornetkę i widzę, jak czapiasta śniegiem gałąż przeistacz się w drugiego - tym razem kabanka. Aha - to te gruszkarze ! Toczą się równolegle do ścian lasów na polanę.

Mniejszy wyszedł na prowadzenie wyblatowany, ostatni dla siebie raz. Duży zniknął. Pikadło pokazywało 21:10. Co robić do 24:00 ? Ten KULWAPOWY Janioł, chyba powiedział posiedz.

Czarny kształt ani drgnie i obok głazu to druga opoka. No, zasłużyłem na kolację. Co tam Mamuśka dali. Oj dali, dali jakby wiedziała, że wynagrodzić trzeba. Gdy dopijałem trzeci naparstek kawencji .... znów świerk się, tym razem w kabana, przeistoczył. Długo stał wietrząc. Powoli toczył się w stronę zastygłego na polanie. Nie było wątpliwości. To była locha i po swojego wróciła. Czerwona kropeczka, znów błądziła gdzie chciała. Myśli też blądziły.

Najgorsza była ta: po jaką cholerę wogóle strzelałeś? Przecież było wiadomo, że to jej. Tak
naprawdę, to błądzi do dzisiaj i jakby spokoju nie dawała. Małym jest pocieszeniem, że ostatnią swoją podróż, odyńczyk odbył sanną, napędzaną przez kandydata, syna Mariusza, który nie zamarudził w drodze. W kondukcie szli - Mariusz, Artur i sprawca. Sanki - NIESTETY - były bez 'kałakolczyka', któremu sam Mistrz, Siergiej Siergiejewicz Puszkin - przecież nakazal utimitelno gremić.

Pokuszę się o morał: Nie zawsze rada vini'ego - Nie schodźcie z ambony - tą właściwą jest. A i św. Huberta też za wszystko obwiniać nie można





30-08-2005 09:28Alej.....Świetnie podane refleksje … do czego, zresztą, przyzwyczajasz w swoich postach. Pewnie trudno (hehe) przyszłoby Ci się TEGO oduczyć …
28-08-2005 22:36CYJANEKSuper styl i opowiadanko.
Niestety z wiekiem przychodzi, że serducho coraz częściej pika, .............ze coś nie tak, że szkoda. To taka walka z samym sobą.
28-08-2005 16:16KulwapJestem dumny! Moje skromne wypociny stają się powodem inspiracją (no może tylko drobnym przyczynkiem) do wspaniałych literackich uniesień w wyniku których powstają dzieła dzięki którym wsteczniak na Olimp literacki wzniesion zostanie. Ten Olimp to może nie całej literatury ale łowieckiej fabuły. I na nim bez wątpienia wsteczniak zasiądzie!
Smutno mi także po troszę, bo swoją nicość w tejże drodze do Olimpu coraz wyraźniej zauważam. Ale raduje się druga połowa serca, bo zdystansowanym przez lepszych być to zaszczyt a i czytać coś nieznanego i mądrego hatko!
Żywię nadzeję, ze wsteczniak co i raz popełni dziełeczko, dziełko, dzieło ku "pokrzepieniu serc" łowców pod sztandarami lowiecki.pl skupionych!
28-08-2005 12:44krogulecot jakoś tak skuczno sie na koniec zrobiło , choć palec by mi sie też zgiął a jakże .......

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Copyright(c) 2001-2015 P&H Limited Sp. z o.o.