DZIENNIK
Redaktorzy
   Felietony
   Reportaże
   Wywiady
   Sprawozdania
Opowiadania
   Polowania
   Opowiadania
Otwarta trybuna
Na gorąco
Humor
PORTAL
Forum
   Problemy
   Hyde Park
   Wiedza
   Akcesoria
   Strzelectwo
   Psy
   Kuchnia
Prawo
   Pytania
   Ustawa
   Statut
Strzelectwo
   Prawo
   Ciekawostki
   Szkolenie
   Zarządzenia PZŁ
   Przystrzelanie
   Strzelnice
   Konkurencje
   Wawrzyny
   Liga strzelecka
   Amunicja
   Optyka
   Arch. wyników
   Terminarze
Polowania
   Król 2011
   Król 2010
   Król 2009
   Król 2008
   Król 2007
   Król 2006
   Król 2005
   Król 2004
   Król 2003
Imprezy
   Ośno/Słubice '10
   Osie '10
   Ośno/Słubice '09
   Ciechanowiec '08
   Mirosławice '08
   Mirosławice '07
   Nowogard '07
   Sieraków W. '06
   Mirosławice '06
   Osie '06
   Sarnowice '05
   Wojcieszyce '05
   Sobótka '04
   Glinki '04
Tradycja
   Zwyczaje
   Sygnały
   Mundur
   Cer. sztandar.
Ogłoszenia
   Broń
   Optyka
   Psy
Galeria
Pogoda
Księżyc
Kulinaria
Kynologia
Szukaj
autor: kusy6404-03-2016
Odyniec

Wspomnienia z poprzedniej niedzieli:

Zawsze uważałem, że na wyjście do lasu nie ma złej pogody. Są tylko źle dobrane ciuchy. W niedzielę wiatr był taki że łeb urywało, ale - być może - dlatego udało mi się przeżyć coś takiego...

Jak zwykle ciepło ubrany pojechałem do obwodu 173. Samochód zostawiłem przy naszej myśliwskiej wiacie. Była godzina 11.15. Z moim ulubionym towarzyszem łowów - "Mosiem" poczłapałem od kultowej poniemieckiej, nieistniejącej już „kainschoppe” linią do Stryjewa. Po przejściu 100 metrów zobaczyłem dużego odyńca. Wolniutko przeciął linię, którą szedłem. Wiatr był porywisty (prosto w twarz), więc nie było możliwości żeby mnie wyczuł. Temperatura była dodatnia od dwóch dni i po śniegu zostały tylko głębokie kałuże w zarośniętych trawą koleinach po ciągnikach, które dawno temu tędy jeździły, wyciągając drewno ze zrywki. Lawirując po tych wertepach postanowiłem podejść czarnucha. Biorąc pod uwagę tempo jakim szedł, wiedziałem że spaceruje po lesie w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia. Miałem pewność, że go spotkam. Albo na skraju lasu, albo w rzadkim lesie. Po pięciu minutach podchodu zobaczyłem Go!!! Stał 10 metrów od linii. Tyłem do mnie. Piękny, czarny jak smoła. Poczułem zapach, który każdego myśliwego powala na kolana. Bezszelestnie podszedłem jeszcze kilka kroków i obserwowałem go jak zaczarowany. Miałem Go na 20 m. Mój odyniec buchtował beztrosko pokazując powoli cały swój majestat. Po chwili miałem go na blat. Oceniłem go na jakieś 130 kg. Widok był tak piękny, że nie śmiałem się poruszyć, żeby tego nie zepsuć. Widziałem jego piękne szable... Syciłem oczy tym widokiem przez jakieś 5 minut. Kiedy odwrócił się przodem i pokazał swoją okazałą latarnię spojrzeliśmy sobie w oczy. Nie wiem jak długo to trwało. Może pół minuty, może 15 sekund. Nie mógł mnie poczuć, bo stałem pod wiatr. Nie poruszyłem się, więc zadziałał tu chyba instynkt dzikiego zwierza. Nieśpiesznie odwrócił się do mnie tyłem i powoli podreptał przez las. Po chwili gdy ochłonąłem, delektując się zapachem dzika poszedłem dalej linią. Zobaczyłem go jeszcze kiedy majestatycznie przeciął mi drogę 200 metrów dalej w miejscu, w którym kolega Adrian strzelił w tamtym roku takiego samego - medalowego odyńca.

Kilkaset metrów dalej spotkałem jeszcze jednego dzika. W porównaniu z poprzednim, maluch - około 50 kg. Jak zwykle skończyło się na obserwacji.

Dla takich chwil prawdziwy myśliwy chodzi do lasu. Nie ma to znaczenia, czy z bronią czy bez.
Darz Bór.




04-03-2016 12:47ULMUSNooo włos mi się zjeżył na grzbiecie. Gratuluję przygody :) Powiem Ci tak ... zawsze lubiłem leśne spotkania ze zwierzyną ale smaku nabrały dopiero wtedy kiedy zostałem myśliwym . Nie wiem czemu tak jest . Prawda jest taka że przygoda nie musi skończyć się upolowaniem zwierza ale kiedy podchodzę go z bronią myśliwską w rękach to wszystko ma inny wymiar. DB

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Copyright(c) 2001-2015 P&H Limited Sp. z o.o.