DZIENNIK
Redaktorzy
   Felietony
   Reportaże
   Wywiady
   Sprawozdania
Opowiadania
   Polowania
   Opowiadania
Otwarta trybuna
Na gorąco
Humor
PORTAL
Forum
   Problemy
   Hyde Park
   Wiedza
   Akcesoria
   Strzelectwo
   Psy
   Kuchnia
Prawo
   Pytania
   Ustawa
   Statut
Strzelectwo
   Prawo
   Ciekawostki
   Szkolenie
   Zarządzenia PZŁ
   Przystrzelanie
   Strzelnice
   Konkurencje
   Wawrzyny
   Liga strzelecka
   Amunicja
   Optyka
   Arch. wyników
   Terminarze
Polowania
   Król 2011
   Król 2010
   Król 2009
   Król 2008
   Król 2007
   Król 2006
   Król 2005
   Król 2004
   Król 2003
Imprezy
   Ośno/Słubice '10
   Osie '10
   Ośno/Słubice '09
   Ciechanowiec '08
   Mirosławice '08
   Mirosławice '07
   Nowogard '07
   Sieraków W. '06
   Mirosławice '06
   Osie '06
   Sarnowice '05
   Wojcieszyce '05
   Sobótka '04
   Glinki '04
Tradycja
   Zwyczaje
   Sygnały
   Mundur
   Cer. sztandar.
Ogłoszenia
   Broń
   Optyka
   Psy
Galeria
Pogoda
Księżyc
Kulinaria
Kynologia
Szukaj
autor: Alej.....21-12-2005
Seta na śniadanie

Wszedł do baru i po prostu zamówił setkę wódki, ot tak, zwyczajnie, chociaż nie wybiła jeszcze ósma rano w niedzielę. Niski, przysadzisty i krępy o smagłej twarzy z bystrymi oczyma i gęstym, jasnym wąsem osłaniającym wargi od góry i przechodzącym w dół, za kąciki ust. Na pewno przekroczył już czterdziestkę, a może nawet zbliżał się do pięćdziesiątki. Ubrany w spodnie i kurtkę z "myśliwskiego moro”. Pod szyją, z zielenią kurtki wyraźnie kontrastował kołnierzyk jasnej i świeżo, chyba, wyprasowanej koszuli. Wypił nalaną mu wódkę nie zdejmując czapki - w takie same zielono-brązowe ciapki, jak i reszta ubioru, choć wypłowiałej nieco od deszczu, wiatru i słońca. Są tacy oryginalni faceci, mający w sobie... coś, co powoduje, że podobają mi się od pierwszego spojrzenia. I tego od razu zaliczyłem do tej właśnie kategorii.
Poznałem go oczywiście od razu. To Józek. Chodzi czasem u nas w nagance.

Jak wspomniałem było dosyć wcześnie. O tej porze roku, zwłaszcza rankiem, bywa tu już dosyć mroźno. Beskidzka wioska wydaje się pustawa i tylko nieliczne sylwetki kobiet wracających z porannej mszy majaczą gdzieniegdzie na poboczu gminnej drogi. Z kominów domów leniwie zaczynają sączyć się pierwsze smugi dymu. Powoli zaczyna się tu życie ...

Był to, chyba, jedyny bar w okolicy. Nie jakaś tam pretensjonalna restauracja, ale dobra, rasowa, wiejska knajpa. Taka, co to istnieje chyba od zawsze. Stary sfatygowany już i wytarty kontuar z kolorową pipą do piwa pośrodku, masywne stoły z drewnianymi ławami i stołkami dla bywalców, kilkoma skórami dzików, jelenich wieńców i wypłowiałym już nieco obrazkiem Matki Boskiej na ścianach. Na półce za barem kilka puszek piwa, parę butelek wina, wódki i jakiejś podłej brandy. Jedno z takich miejsc, które mimo wszystko przetrwały z minionych czasów. W drodze powrotnej z porannej, udanej zresztą, zasiadki na jelenie postanowiliśmy wstąpić tu na śledzia. Bo nigdzie indziej takiego nie dają.

Wypił - jak już wspomniałem - tę wódkę nie mrugnąwszy nawet okiem. Oprócz niego i nas w barze byli jeszcze: siwowłosy staruszek, siedzący w kącie pod oknem i zapalający właśnie skęta, którego przed chwilą skończył zwijać, młody człowiek, turysta (student chyba) z plecakiem leżącym na ławie obok, popijający cherbatę ze szklanki i jedzący kanapki i trzech siedzących przy stoliku obok nas, śniadych i dawno nie golonych facetów, którzy wyglądali tak, jakby co dopiero wrócili z lasu po kilku dniach ciężkiej harówy przy zrywce drzewa. Wszyscy trzej mieli puste już kieliszki przy opróżnionych do połowy kuflach z piwem, choć godzina, jak już mówiłem, była wczesna. Takim to nie przyjdzie do głowy, pomyślałem, parzenie zielonej herbaty czy wyciskanie w sokowirówce soku z dojrzałych pomarańczy. Nie chodzą też pewnie za róg, do ciastkarni po świeże drożdżowe bułeczki by zjeść je w domu, na śniadanie, popijając kawą... z mlekiem. Należeli raczej do tej kategorii, którą niemądrzy, najczęsciej miastowi, bez wahania klasyfikują jako alkoholików: tak wcześnie a już chleje ... Bywają jednak zawody, w których nie ma miejsca na delikatność, czy podobne ludzkie słabości. Są prace wymagające tyle wysiłku, że życie staje się nie do wytrzymania, jeśli nie walniesz sobie sztagana, który rozgrzeje ci flaki. Bez niego nie wytrzymasz chwili nie rzucając mięsem ... A często nawet rzucając.

Zamówił drugą setkę i zapalił papierosa. Błądząc - od czasu do czasu -po ścianach wzrok mój zatrzymywał się co chwila na jego osobie. W innej sytuacji próbowałbym chociaż postawić mu jeden kieliszek, żeby pogadać o tym i owym, może coś z niego wyciągnąć. W tych sprawach trzeba mieć jednak wyczucie a pora nie była chyba odpowiednia. Do południa nie odzywa się pewnie w ogóle.

Widziałem jak dopił i ten drugi kieliszek. Zapłacił nie pytając o rachunek i nie odzywając się znowu - wygląda, że miał to już od dawna w zwyczaju - wyszedł zmierzając być może donikąd.

Gawędząc o porannym selekcie kolegi, odstawionym właśnie do pobliskiego punktu skupu, jedliśmy śledzie, które nas tu przywiodły. Były wyśmienite. Jak zawsze tam. Przymykając od czasu do czasu oczy, widziałem samotną i milczącą postać pochylającą się nad barem.




22-12-2005 09:09krogulectekst Aleju brzmi prawie jak klepsydra ku czci nijakiego Romka G.
tradycyjnie śniadał w ten sposób a żył i umarł przy betoniarce w swym lekko pognieconym fioletowym garniturze ...... podejżewam gdyby nie te śniadania nikt już by o nim nie pamiętał ... a ze był ambitny to musiał być w czymś dobry lub jedyny w "swoim "rodzaju ...
21-12-2005 23:09wsteczniakRano. W niedzielę. Przed ósmą. Pewnie miejscowy rzemieślnik. Szedł do "gminy" i zgodnie ze słowami - wyśpiewanymi przez niezapomnianego Tadeusza Chyłę - "Pewnie szedł się dokształcać. G_wno - skręcił do baru". A dokształt pewnikiem miał być z biznesplanu
21-12-2005 18:11DonDawno juz takiego obrazu nie widzialem, dziekuje.
21-12-2005 12:29R.D.A gdzie puenta?

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Copyright(c) 2001-2015 P&H Limited Sp. z o.o.